რუსეთის ეკონომიკის მომავლისათვის

*სტატია პირველად გამოქვეყნდა ჟურნალში „აუდიტი, აღრიცხვა, ფინანსები“ (N 4, (208) 2017) http://www.aaf.ge
რუსეთში პრეზიდენტ ელცინის დროიდან (1991 – 99) მიმდინარეობდა ეკონომიკის ლიბერალიზაცია. მისი შედეგები იყო კატასტროფული. ხანგრძლივი კრიზისის შემდეგ, 1998 წლის 17 აგვისტოს რუსეთმა გამოაცხადა ტექნიკური დეფოლტი. პუტინმა გააგრძელა ეკონომიკის რეფორმირება. წინამდებარე სტატიაში საუბარი იქნება საქართველოს მომეზობლე გიგანტი ქვეყნის ეკონომიკურ მომავალზე. Continue reading “რუსეთის ეკონომიკის მომავლისათვის”

ეროვნული მოძრაობის სრული კრახისათვის

ანოტაცია: წინამდებარე სტატიაში საუბარია ეროვნული მოძრაობის მარცხზე, ოპოზიციური პარტიების ცრუ ეროვნულობაზე. მოცულობა – 9 გვერდი.

ყოველთვის მაფიქრებდა ქართველთა ეროვნული მოძრაობის შავი ბედი. გასული ასწლეულის 80 – 90-იანი წლების ეროვნული მოძრაობა კიდევ ერთი ბასრი ტეხილი და დიდი მარცხია საქართველოს ისტორიაში. ჩემთვის სულაც არაა საამო ამაზე წერა და ნურვინ იფიქრებს, რომ ერისკაცის სახელის მოსაპოვებლად ვწერ ამაზე. ეროვნულ მოძრაობას ჩემი გულისა მივეცი და პასუხს ვითხოვ მისი სამუდამო ჩაფლავების გამო. ეროვნული ლიდერები სხვათაგან მუდამ მაღალ ზნეობას და გულისმიერობას მოითხოვდნენ და საქვეყნო საქმე დასაწყისშივე დაასამარეს. მთელი ეს წლები საქართველოში ვიყავი და არ წავსულვარ უცხოეთში. ჩემს თვალწინ ჩაიარა ამდენმა უბედურებამ, უჭკუობამ, ღალატმა. სიმდაბლის აღზევება მოხდა და გაბათილდა მთელი ქართული ჰუმანიზმი, რაც თაობებისათვის გარანტად და ორიენტირად იყო მიჩნეული. რატომ მოხდა ამდენი ბოროტება ერთ ციდა ქვეყანაში? როგორი ყოფილა მუდამ უკეთურებაში მყოფი ქვეყნის შვილობა! მამა-პაპათა ნაჭამი კაწახის გამო შვილთაშვილნი და ბადიშის ბადიშნიც კი სულ იგვემებიან და უსვეობაში ჰგიან. პატრიოტული რიგორიზმისა და მაქსიმალიზმის ბოლო იყო და არის დეკადენტობა და კონფორმიზმი. საქართველო რჩება გეოგრაფიულ და ეთნიკურ ცნებად. საქართველო არაა პოლიტიკის სუბიექტი. საქართველოს ქმნის ამერეთისა და იმერეთის ტომების კრებადობა. ხელის თითებზე დაითვლება მთელი საქართველო.
რაც მითქვამს და დამიწერია ეროვნული მოძრაობის მხარდასაჭერად, ეს ბევრმა კიდევ ერთ გულსაფხანად გაიხადა. არ სურთ ქართველთ დასობა და განსჯა. მხოლოდ ერთობიან საკუთარი უბედურებით. მხოლოდ სათავმოთნოდ თუ იტყვიან რაღაცას ქვეყნის ჭირზე. თანამოაზრეთ ერთურთიც ფეხებზე ჰკიდიათ და სხვებზე რა უნდა ითქვას? როგორც „კათალიკოსთა სამართალმა“ (1543 – 49) ვერ აღმოფხვრა ტყვეთასყიდვა და უწესობა იმერეთის სამეფოში, ასევე პატრიარქ ილია II-ის 1989 წლის ოქტომბრის ბრძანებამ ვერ შეაკავა ერთურთის ხოცვა. პატრიარქმა მკვლელთა შეჩვენებაზე იმიტომ თქვა ასე, რომ უკვე 1989 წლის შემოდგომაზე სამოქალაქო ომის აჩრდილი ადგა თავს საქართველოს. სისხლის სუნი ტრიალებდა და დისიდენტი პოლიტიკოსები განზრახ ურევდნენ იმას, რისი არევაც არ ეგებოდა. Continue reading “ეროვნული მოძრაობის სრული კრახისათვის”

ყონყლოყინე

ანოტაცია: წინამდებარე წერილში საუბარია ერთი პოლიტიკანსა და ცრუ ერისკაცზე. ფაილის მოცულობა – 7 გვერდი.
ყონყლოყინე ზ. ჩათლახურდიას საქართველო იცნობს, როგორც ხელმოცარულ, მეროჭიკე პოლიტიკოსს. ხალხი იცინის მის ერისკაცობაზე და ანეკდოტებს ჰყვება. ბოლო საპარლამენტო არჩევნებისას ყონყლოყინე დავით თარხან-მოურავთან მიხოხდა და მას ეამხანაგებოდა პარლამენტში მოხვედრის მიზნით. არჩევნებამდე ის მიმტკიცებდა, რომ თარხან-მოურავი რუსეთის აგენტია და „პატრიოტთა ალიანსი“ კი რუსული პროექტი იყო. თარხან-მოურავთან მისვლით შენ კიდევ ერთხელ სცნობ შენი მამის დამამხობელთა სიმართლეს. თუ ასეა და მე რას ვირჯებოდი ზვიადის დასაცავად ამდენი წელი? შენი მამის მტრებთან სურათებს იღებ, კულტურულობ და დიპლომატობ. ადრე ყონყლოყინემ თარხან-მოურავის ჩემეული კრიტიკა თავის გვერდზე გააზიარა ფეისბუკში და ის მეთანხმებოდა იმაში, რაც მასზე დავწერე. 2007 წელს ყონყლოყინე ოპოზიციონერობდა, ბოლოს სააკაშვილს შეუთანხმდა, მისგან თანამდებობა მიიღო და უცხოეთში წავიდა. არჩევნების დრო კიდევ მოვა და სად მიფორთხდება ყონყლოყინე, ეშმაკმა უწყის. კარიერის გამო ის თავის მამის ძვლებს გაყიდის და ამავე დროს მისი საქმის გამგრძელებლად ასაღებს თავს, ხუნტას ამხელს და კანონიერი ხელისუფლების აღდგენაზე ბჭობს. როგორც მელა უტრიალებს საქათმეს, ეგრეც ყონყლოყინე უტრიალებს პარლამენტს. ფულისა და სახელოს შოვნაზეა დაგეშილი ყონყლოყინე. მეგრული პროვინციალიზმით დაბრმავებულთ კი ის ერისკაცად მიაჩნიათ. ის ყველგან ამას ამბობს, რომ მას გავლენიანი მტრები ებრძვიან. ვთქვათ, მოხვედრილიყო ყონყლოყინე პარლამენტში ან 2004 წელს, ან ახლა. რას გააკეთებდა? რას შეცვლიდა? რა აზრი აქვს საქართველოში ზვიადის დროის ხელისუფლების აღდგენას? რა სადმე გამოსაჩენი დასი ესაა? Continue reading “ყონყლოყინე”

Размышление о гордыне русских

*Статья впервые была опубликована в блоге газеты «Завтра» 15 марта 2017 года.
Это будет моя последняя статья в блоге газеты «Завтра». Дальше здесь ничего не буду публиковать. Выражаю благодарность уважаемому Александру Проханову и всей редколлегии газеты «Завтра» за то, что разместили и оставили в блоге мою предыдущую критическую статью – О банкротстве и лжи русского евразийства. Высказанное в комментариях злоречие меня не удивило. Русские ругают друг друга при просмотре фильмов, записей концертов и т. д. Люди доказывают друг другу ничтожные вещи. Они сквернословят и как юнцы радуются возможности гадить языком. Взрослые люди совсем как дети. Удручает эта ребячливость, политическое сюсуканье, большая склонность к эхолалии, зацикленность на фразах («мы их кормим», и т. п.). Вокруг много безумия и малоумия. Сварливость и мелкость хлещут через край. Continue reading “Размышление о гордыне русских”

ღია წერილი გულბაათ რცხილაძეს

ძვირფასო მეგობარო გულბაათ! გულზე დიდი დარდი მაწევს და მინდა საჯაროდ გამოვთქვა არა მხოლოდ ქართული ევრაზიელობის, არამედ ქართველთა სამდურავი სიტყვა. ახლა ბევრი ეჩემება ევრაზიელობას. ბევრ მათგანს წარმოდგენა არ აქვს, ეს რა არის. არასოდეს არ წაუკითხავს რომელიმე ევრაზიელი თეორეტიკოსის ნაწყვეტი მაინც. ევრაზიელობა მათ ასე წარმოუდგენიათ – აღარ გვინდა ამერიკა, გვინდა რუსეთი. ამის იქით მათი გონება ვერ მიდის და ვერც ვერასოდეს წავა. რომც ასწავლო, არ მოგისმენენ. უჯიათნი და ჯიბრიანნი არიან. Continue reading “ღია წერილი გულბაათ რცხილაძეს”

О банкротстве и лжи русского евразийства

*Статья впервые была опубликована в блоге газеты «Завтра» (4 марта, 2017)

То, что для меня было высшим идеалом, а именно выраженная в идее евразийства новозаветная Христова империя, оказалось надувательством и пошлостью по вине русских евразийцев, которые выдают себя защитниками византийской ойкумены и строителями вселенской империи света и правды.  Я этой идее отдал всю мою сознательную жизнь. Теперь же мне ненавистно даже слово «евразийство». Я возненавидел тех людей, которых считал единоверцами, единомышленниками. Я верил их слову. Оказалось, что они все лгуны и шовинисты. Этого не видно было долгие годы по той причине, что постсоветские либералы всех мастей были временщиками, пройдохами и политическими писаками. Низость либералов умело скрывала ложь, беспочвенность и несостоятельность неоевразийцев. Ноги моей не будет в евразийстве! Вести себя так, что ничего не вижу, лишь бы сохранять иллюзию собственной причастности к евразийству и этим давать повод русским думать, что хочу затесаться к москвичам и пригреться у них.  Евразийство не интернациональное движение, а прикрытие для русского шовинизма. Я отворачиваюсь спиной от России. Святыня по имени Христова Русь оказалась вертепом высокопоставленных  архибандитов. Нет правды в России! Что она спорит со всеми в мире? Всё ближайшее окружение Путина состоит из отъявленных казнокрадов времён Ельцина и крупных помещиков. Что так яро доказывает  прокремлёвское телевидение о великих целях России? Разве никто ничего не видит? Народы смотрят на Россию и удаляются от неё. Напрасно винить в этом Запад.  Continue reading “О банкротстве и лжи русского евразийства”

აბენომიკის მიღწევები და პერსპექტივები

*პირველად გამოქვეყნდა ჟურნალში „აუდიტი, აღრიცხვა, ფინანსები“ N 1 (205) 2017, (www.aaf.ge)

ანალიტიკოსთა თანახმად, მსოფლიოში ოთხი დიდი ეკონომიკაა. ესაა აშშ-ს, ჩინეთის, ევროკავშირის და იაპონიის ეკონომიკები. წინამდებარე სტატიაში განხილული იქნება იაპონიის ეკონომიკა და ის ეკონომიკური პოლიტიკა, რომელსაც 2012 წლის ბოლოდან ახორციელებს პრემიერ-მინისტრი სინძო აბე. იგი პრემიერი გახდა 2012 წლის 26 დეკემბერს. მეორე მსოფლიო ომის შემდგომ იაპონიის ისტორიაში მეორე შემთხვევაა, როდესაც გადამდგარი პრემიერი (სინძო აბე 2006 – 07 წლებშიც იყო პრემიერ-მინისტრი) ხელმეორედ გახდა როგორც მმართველი პარტიის ლიდერი, ასევე ქვეყნის მთავრობის მეთაური.  სწორედ მისი გვარიდან წარმოსდგა ნეოლოგიზმი – აბენომიკა (Abenomics).  პრემიერ აბეს საგანგებო მრჩეველი ამ პროგრამის განხორციელებაში არის იელის უნივერსიტეტის პროფესორ-ემერიტუსი, კოიჩი ჰამადა (Koichi Hamada). სინძო აბეს თავისი ეკონომიკური პროგრამის ხორცშესხმაში მხარს უჭერს იაპონიის ცენტრალური ბანკის (ნიჩიგინ, ნიჰონ გინკო, BOJ –Bank of Japan) თავმჯდომარე ჰარუჰიკო კუროდა (Haruhiko Kuroda). Continue reading “აბენომიკის მიღწევები და პერსპექტივები”