სინანული იკა ქადაგიძის კადნიერების გამო

იკა ქადაგიძეს კარგად იცნობენ ქართველ მწერალთა შორის. მის შემოქმედებაზე  ადრე (ოქტ., 2014) დავწერე დიდი გამოხმაურება. მას სურდა, რომ მის წიგნებზე აზრი გამომეთქვა. თავად მოისურვა ჩემი გაცნობა და შემხვდა. ორ საათზე მეტი მელაყბა პირველივე შეხვედრისას. ღდინი გამაცალა! მთხოვა ისიც, რომ მისი წიგნის პრეზენტაციაზე მივსულიყავი თსუ-ში. დაჟინებით მთხოვა ისიც, რომ პრეზენტაციაზე სიტყვით გამოვსულიყავი. არ მომეშვა, სანამ არ შემიპირა და გამოსვლაზე არ დამითანხმა. მერე ბიბლიოთეკაშიც შევხვდით და კინაღამ წავიქეცი, იმდენი იქაქანა. დავუდექი გვერდში ქადაგიძეს და პრეზენტაციაზე მის ოპონენტებს ვედავე. სხვებსაც ვატყობინებდი მის წიგნებზე და ვაკითხებდი. ახლა ყოველივე ამას ძალზე ვნანობ. ბევრი უმცროსი მწერლისა და ფილოლოგისათვის მითქვამს უარი გამოხმაურების ან რეცენზიის დაწერაზე. ბევრი მოვიმდურე. იკა ქადაგიძეს კი ვუხათრე და მაგრად შევცდი! ჩემი ბლოგიდან ავიღე მისი შემოქმედებისადმი მიძღვნილი გამოხმაურება. ისე შემძულდა ეს კადნიერი ქალი, რომ ნოუთბუკიდანაც წავშალე მასზე გამოხმაურების 18-გვერდიანი ფაილი. Continue reading “სინანული იკა ქადაგიძის კადნიერების გამო”

რატომ არ გამოვდივარ საჯარო ლექციებით?

აუცილებლად მიმაჩნია იმის თქმა, რასაც აქ ვიტყვი 2 გვერდზე. საკითხი მხოლოდ ჩემს გამოსვლებს არ ეხება. საუბარი იქნება ქართველთა უკუღმართ ზნეზე, რომელიც ერთობლივი ფილოსოფიური განსჯის შესაძლებლობას ძირშივე აშთობს.

ჩემთვის ბევრჯერ შეუთავაზებიათ საჯარო ლექციების წაკითხვა თსუ-ში, პარლამენტის ბიბლიოთეკაში. მირჩიეს დამედო ვიდეოჩანაწერები ინტერნეტში. ბევრჯერ მთხოვეს ინტერვიუ. ყოველივე ამაზე უარს ვამბობდი ჩემსავე პედაგოგიურ  გამოცდილებაზე დაყრდნობით. ბევრი ვიშრომე, რომ შემექმნა ჩემი ორიგინალური ტექსტები.  ძალზე ცუდად მოქმედებს კოლეგების ჯიბრში დგომა და გაბმული ცილისწამება. ჩემს ნაშრომს ინტერვიუს გულისათვის არ გავაუბრალოებ და არც არაფერში  სნობების ეფემერული აღიარება მარგია. მე კი არ უნდა დავიდე მათ დონემდე, არამედ თავად უნდა ცდილობდნენ ჩემს საკითხებამდე გაზრდას. ეს მათ არ სურთ. ფილოსოფიური საკითხები მათთვის თავშესაქცევია Continue reading “რატომ არ გამოვდივარ საჯარო ლექციებით?”

  რატომ არ არის საქართველოში ფილოსოფია?

გასული საუკუნის 90-იან წლებში ჰუმანიტარული სპეკულაციები ათეიზმის და ლენინური იდეოლოგიის გამო ჰბადებდა ილუზიას, რომ საქართველოში იყო ფილოსოფია და ფილოსოფიური აზროვნება.  ვერბალური არტისტობანი იმის გამო, რომ არ გამოდიოდა ბიბლია, არ იყო დასავლელ მეტაფიზიკოსთა ნაშრომები,  ქმნიდა მოჩვენებითობას, რომ გაზეთებში მოკაიკაცე  ქართველი ფილოსოფოსნი რაღაცის შემძლენი იყვნენ და ქვეყნის ინტელექტუალურ ელიტას შეადგენდნენ. წლები გავიდა ხელმოცარულობაში, დამდაბლებასა და ღობე-ყორეს მოდებაში. საქართველოში არაა ფილოსოფია. ვერაფერი გამოსაჩენი და მოსახსოვარი ვერ იშვა. ქართული სული საუკეთესო ვლენით ვერ გამოვლინდა ფილოსოფიაში.  პიტალო და ხენეში გარემოა ქართულ ფილოსოფიაში. ვერაფერი დაითესება. თუ რაიმეს დასთეს დიდი წვალებით, არა  ამოვა რა. ქართული სიშლეგე მოაშთობს მოცნების ყოველ მარცვალს. აზრი არსად ხარობს. არის მხოლოდ ინტელექტუალური იმიტაციები, პოლიტიკური ადაპტაცია და იდეოლოგიად ნაქცევი ფილოსოფია. არიან მხოლოდ თვითინსცენირებაში დაბერებული კაცები და ქალები. ეს ქვეყანაა, სადაც უკვე მესამე ათწლედია იწერება ჩანჩურობის ეპოსი, თავში ჩარტყმულობის მეტაფიზიკა და მუდმივი მარცხიანობის ონტოლოგია. როგორ კაპასობდნენ ქართველი ფილოსოფოსნი საბჭოთა ათეიზმის გამო. ამათთან იარეს და იარეს ჟურნალისტებმა ინტერვიუების ჩასაწერად. რა ამბავი იყო! ფრაზების სროლა და ბიბლიაზე მითითებანი!  ქართულ ფილოსოფიაში აქამდე არ გამოთქმულა დროის შესაფერი სიტყვა. თითქმის სამი ათწლეული გავიდა და ქართული ფილოსოფია ლიბერალიზმის აპოლოგიის მეტი არაფერი ყოფილა. ფილოსოფია დამდაბლდა იდეოლოგიამდე, მთავრობის კარისკაცობამდე.  ეს ხომ არ იყო ისევ ბოლშევიკური ტოტალიტარიზმის ბრალი? Continue reading ”  რატომ არ არის საქართველოში ფილოსოფია?”

რუსეთი პუტინის შემდეგ

ანოტაცია: ესაა ჩემი რუსული სტატიის თარგმანი. პირველად გამოქვეყნდა ევრაზიული გაზეთის  «Завтра»-ს (რედ. – ალ. პროხანოვი) ბლოგში 2016 წლის 14 სექტემბერს. ტექსტი დევს ასევე ჩემს ბლოგში. სტატიაში გაკრიტიკებულია რუსული ევრაზიელობა და რუსეთის პოლიტიკური ელიტა. ბლოგის მკითხველთა თხოვნით ტექსტი ქართულადაც  გადავთარგმნე. Continue reading “რუსეთი პუტინის შემდეგ”

Александру Дугину

ჩემი ეს წერილი ალ. დუგინისადმი დათარიღებულია 2013 წლის 19 იანვრით. მეგობარმა მირჩია მისი ბლოგში გამოქვეყნება. დუგინთან მეილში მქონდა მიმოწერა რამდენიმე წლის წინ. ვსაუბრობდით ევრაზიულ პოლიტიკაზე, ფილოსოფიასა და ლიტერატურაზე. მერე დიდი დავა მოგვივიდა და მიმოწერაც შეწყდა. ამ წერილში არის საკითხები, რომელიც არასოდეს დასმულა ქართულ მეცნიერებაში. სხვა წერილები წავშალე, რადგან ამის დამნახავი და გამგები საქართველოში არვინ მეგულებოდა. განვიხილავდით რენე გენონისა და იულიუს ევოლას ეზოთერიკას, ჰაიდეგერის ონტოლოგიას, ნაცისტურ ოკულტიზმს (კარლ მარია ვილიგუტი, ოტო რანი, ვოლფრამ ზივერსი), ევრაზიელობის იდეური საფუძვლები და ა.შ.
იმედი მაქვს, რომ ამ წერილის თემატიკას გაიგებს რამდენიმე მკითხველი მაინც ჩემს ბლოგში.

Добрый вечер Александр Гельевич. Вот ещё моё мнение – Россия должна сосредоточиваться на восточной политике – Арабский мир, Иран, Индия и Китай. Вот это брожение на арабском востоке будет долго продолжаться. Да не будет никогда в исламском мире этой демократии. Чтоб московских стратегов не ввело в заблуждение выражение ” арабская весна”. Оно укрывает от нас суть происходящего.  Талибы удесятерят свой идейный и военный натиск после вывода западной армии из Афганистана на Среднюю Азию, Азербайджан, на исламское население Грузии, России.  Они создали глобальную сеть, имеющую высокую пассионарность. Россия должна быть наготове уже сегодня и она должна встретить Восток во всеоружие.  Надо работать на пределе возможностей, чтоб замирить северокавказских экстремистов. Нужно предельно ограничить проникновение и обоснование в РФ  больших групп из восточных стран (Бангладеш и проч.). И так по горло хватает своего недоброкачественного человеческого материала! Чайнатауны Москве не нужны. Но публично об этом не говорить! Continue reading “Александру Дугину”

        Россия после Путина

С самого начала скажу, что в этой короткой статье будет изложена строгая критика евразийства. Разговор будет весьма нелицеприятным и горьким. Оглавление этой статьи не должно ввести в заблуждение читателя. Читатель не должен полагать, что статья написана каким-то притаившимся и подкарауливавшим либералом, кой со злорадством и ухмылками дожидается ухода Путина и развала РФ.   Continue reading ”        Россия после Путина”

 მეგრელთა შესახებ

*ეს წერილი შემცირებული სახით პირველად გამოქვეყნდა გაზეთში „მერიდიანი 44“  (30 ოქტ. – 1 ნოემბ., 2000 წ.). წინამდებარე ტექსტი შესწორებული და სრულია.

    მეგრელთა საკითხმა წინ წამოიწია სამოქალაქო ომის დროიდან. ქართველთა საზოგადოება მუდამ საკუთარი შეცდომების მძიმე შედეგებს აწყდება. ამ შედეგების მიხედვით საკითხზე მსჯელობა ძალზე ნეგატიურ ხასიათს იძენს და საკითხს მიეწერება ის თვისებები, რომელიც მას სინამდვილეში არა აქვს. Continue reading ” მეგრელთა შესახებ”